Dzielnica
Triana i korzenie flamenco
Dlaczego Triana, położona naprzeciwko starego centrum, po drugiej stronie Guadalquiviru, nieustannie pojawia się w opowieściach o flamenco: społeczność Gitano, corrales, soleá i azulejos.
Zarezerwuj swój pokaz flamenco ↗Gdzie znajduje się Triana
Triana leży na zachodnim brzegu Guadalquiviru, na półwyspie między dwoma odnogami rzeki, połączonym ze stałym lądem jedynie wąskim przesmykiem po północnej stronie. Most Isabel II, powszechnie znany jako Puente de Triana, łączy ją z centralną częścią Sewilli. Przy zachodnim krańcu mostu stoi niewielka kaplica w stylu neomudejar. Razem stanowią rozpoznawalny symbol dzielnicy i zostały uznane za pomnik narodowy w 1976 roku. Dzielnica leży po drugiej stronie rzeki od starego centrum, więc wizyta to osobny spacer, a nie objazd.
Dzielnica Gitano
Wikipedia opisuje Trianę jako dzielnicę o tętniącej życiem kulturze flamenco, w której mieszka wielu śpiewaków i tancerzy. Historycznie zamieszkiwała ją liczna społeczność Gitano, skupiona przy ulicy niegdyś zwanej Cava de los Gitanos, dziś Pagés del Corro. Przebudowa w latach siedemdziesiątych XX wieku wysiedliła wielu z tych mieszkańców. Wspólnotowe domy zwane corrales, niegdyś powszechne w Trianie, w większości zniknęły pod koniec XX wieku; kilka przetrwało i jest chronionych jako dziedzictwo.
Żeglarze, garncarze i rodziny Gitano
Materiały teatru mówią, że dzielnica gościła przez pokolenia żeglarzy, rzemieślników, garncarzy i rodziny Gitano, którzy dzielili przestrzenie, zwyczaje i sposoby wyrażania siebie. W corrales de vecinos rodzinne spotkania i ludowe święta, śpiew i taniec były częścią codziennego życia, bez wielkich scen i zorganizowanych występów. Materiały nazywają Trianę szkołą flamenco pod gołym niebem, gdzie sztuki uczono się przez słuchanie, patrzenie i dzielenie się.
Soleá i Triana
Soleá to jedno z podstawowych palos flamenco, a według Wikipedii jej style grupuje się według miejsca pochodzenia, m.in. Triana, Utrera, Jerez, Alcalá, Cádiz i Lebrija, przy czym przypisania te często bywają wątpliwe. Triana ma wiele własnych stylów. Jak podają materiały teatru, soleá narodziła się wśród rodzin robotniczych Triany, a dzielnicę tę określa się jako jej serce. Niezależnie od dokładnego pochodzenia, związek jest tak silny, że ilekroć mowa o tym palo, pojawia się Triana.
Co mówi historia soleá
Według Wikipedii soleá prawdopodobnie narodziła się wśród Calé Romów w Cádiz lub Sewilli, a najwcześniejsza znana wzmianka, autorstwa pisarza Bécquera z 1862 roku, nazywa te pieśni soledades. Towarzyszy jej zwykle pojedyncza gitara w modus frygijskim. Jej pochodzenie jest nieznane, a przypisania do Triany czy innych miast często bywają wątpliwe. Triana to jedno z kilku miejsc, w których soleá się ukształtowała, i jedno z najbardziej ukochanych.
Ceramika, kafle i ulica zwana Pureza
Triana ma długą tradycję garncarską i kaflarską, a w dawnej fabryce ceramiki Santa Ana mieści się obecnie Centro Cerámica Santa Ana — muzeum dziedzictwa ceramicznego dzielnicy. Calle Pureza to główna ulica historycznego kwartału, a Iglesia de Santa Ana, którą miejscowi nazywają katedrą Triany, była pierwszym katolickim kościołem zbudowanym w Sewilli po zakończeniu okresu muzułmańskiego w 1248 roku.
Jak wpisuje się w wyjazd flamenco
Spektakl w starym centrum i spacer przez rzekę opowiadają tę samą historię z dwóch stron: jedna to scena, druga to dzielnica, która ukształtowała tę sztukę. Jeśli masz wolne pół dnia, przejdź przez most Isabel II, idź wzdłuż Calle Pureza i wypatruj kafli. Nie oczekuj występu na każdym rogu: spektakl to godzinne wydarzenie biletowane, a Triana to sceneria wokół niego. Jeśli chcesz poznać historię dziedzińców kryjących się za sceną, materiały teatru o patios będą dobrą dalszą lekturą. Zarezerwuj na to poranek, a Calle Pureza niech będzie nicią przewodnią.
Źródła